گز

مهمترین قسمت برنامه ریزی این چند تا نکته است:

۱.شما تراکتور نیستید! یعنی نمی تونید روزی بوق ساعت درس بخونید...اونم برای یه مدت طولانی...اگه می تونید دیگه برنامه ریزی به درد شما نمی خوره،عین آدم(!) بشین درستو بخون...

۲.تابستون،تابستونه!یعنی مثلا اکبرِ اصغر آقا اینا یا اقدس صغری خانم اینا ممکنه هر لحظه بیاد پیشتون و کلا برنامه ی روز شما با علافی تو خیابونا سپری بشه...

۳.قرار نیست تا انتهای تابستون،نامزد جایزه ی نوبل بشین...پس تصمیم نگیرین کل کتاباتونو یه دور بخونین...

واقعا روی جملات بالا فکر کنید! علی رغم این که ممکنه خیلی چرند به نظر بیاد من واقعا آدم هایی رو می شناسم که به دلیل رعایت نکردن همین چندتا موضوع ساده کاملا برنامه ریزیشون شکست خورده...

اجازه بدید من یکی از اصولی که بهش اعتقاد دارم رو به عنوان حسن ختام این پست بنویسم اما واقعا این مسئله ادامه پیدا خواهد کرد!

بهتره آدم برای یک روز یه برنامه ی سبک بریزه و بتونه اجراش کنه،تا این که با دقت برای هم قسمت از روز برنامه ریزی کنه و بعدا در اثر دیر بیدار شدن یا بیرون رفتن یا خواب سر ظهر و از این حرفا برنامش عملی نشه...احتمالا تایید می کنید که یه جور حس شکست خوردگی در آدم القا می کنه که خودش بعد از چند دفعه دیگه میل آدم رو به برنامه ریزی کم می کنه...

من در یکی دو پست آینده ،درباره ی این موضوع صحبت می کنم...